Glaucoom

Glaucoom, de op één na meest voorkomende oorzaak van blindheid in ontwikkelde landen, is een veel voorkomende oogaandoening die pijnloos is en zich min of meer snel ontwikkelt. Deze aandoening treft jaarlijks bijna 800.000 Fransen en wordt veroorzaakt door een te hoge druk in het oog, waardoor de oogzenuw, die nodig is om informatie van het netvlies naar de hersenen te sturen, geleidelijk wordt vernietigd. Acuut glaucoom kan echter meer of minder pijnlijk zijn en misselijkheid en hoofdpijn veroorzaken.

Glaucoom komt voor bij mensen van alle leeftijden, maar vooral bij mensen van 70 jaar en ouder, en kan alleen worden ontdekt met een oogheelkundig onderzoek. De specialist zal een fundusonderzoek uitvoeren en de oogdruk meten, wat de mogelijkheid van glaucoom aan het licht zal brengen. Als glaucoom niet snel wordt behandeld, kan het leiden tot blindheid, dus preventie en vroegtijdige opsporing zijn van vitaal belang. Om deze aandoening te behandelen, wordt een medische behandeling aanbevolen en in sommige gevallen zelfs een operatie. Deze behandeling zal de voortgang van glaucoom stoppen, maar zal in gevorderde gevallen het gezichtsvermogen niet herstellen.

De gevolgen van glaucoom

Glaucoom kan leiden tot een verandering in het gezichtsveld en ook tot blinde vlekken rond het waargenomen object. Het gezichtsverlies treedt eerst op aan de uiteinden (perifeer zicht) en breidt zich dan geleidelijk uit naar het centrum van het zicht.

Glaucoom, een echte visuele handicap, is moeilijk op te sporen. Bijna 400.000 mensen weten niet dat ze de aandoening hebben. Glaucoom kan ook moeilijk te diagnosticeren zijn omdat slechts één oog aangetast kan zijn: het gezonde oog compenseert de zichtafwijkingen in het aangetaste oog.